Imenom Sveti Mihailo ili Sentmihalj, preteča današnjeg Sombora zapisana je prvi put krajem XIV veka (1391. godine), kada se ovaj posed nalazio u vlasništvu vlastelinske porodice Cobor, koja se, najranije, pominje 1334. g. u susednom naselju Janoši. Početkom XV veka, imenu naselja Sentmihalj dodato je i prezime ovdašnje vlastelinske porodice Cobor, koja će se, tokom XV veka, značajno uzdići i postati jedna od najuticajnijih ugarskih plemićkih porodica.
Coborsentmihalj je postao rezidencijalno središte porodice Cobor, a uz njihovu plemićku kuriju, u naselju je postojala i crkva. Sentmihaljski Cobori ovde će, do 1476. godine, podići tvrđavu i kaštel, načinjene od drveta i kamena, a 1479/80. i dominansku crkvu sa manastirom, što je njihovo naselje znatnije uzdiglo iz njegovog ruralnog okruženja. Početkom XVI veka Coborsentmihalj je, zahvaljujući visokom položaju svojih posednika, neko vreme predstavljao i administrativno središte Bodroške županije.
Dokaz i potvrda o ubrzanom razvoju Cobor-Sent-Mihalja je bila tvrđava koja je izgrađena 1478. godine za odbranu od sve agresivnijih naleta Turaka na južne granice Ugarske. Utvrđenje nije bilo dovoljno jako da zaustavi osvajanje naseobine koja će 1541. godine biti priključena Osmanlijskom carstvu. U turskim defterima se naseobina prvi put pominje pod imenom Sombor 1543. godine. Do promene imena naselja došlo je kada se Ugari pred Turcima povlače na sever, a srpski pravoslavni živalj koji je živeo ovde ostaje i prilagođava ugarski naziv Cobor svom jeziku u naziv Sombor. Ovo ime Turci prihvataju i preuzimaju (poznato je da Turci bez preke potrebe nisu menjali zatečene nazive naseobine koje su osvojili).
